Centrum Badań nad Integracją Europejską

Od czasu podejmowania przez państwa europejskie pierwszych prób zawiązania współpracy gospodarczej w nowoczesnej, znanej nam dziś formie natura tejże współpracy przeszła drastyczną transformację. Początkowe intencje ułatwienia transgranicznej wymiany handlowej – związane ze zmniejszaniem ograniczeń importowych i eksportowych, wprowadzaniem swobodnego przepływu osób, towarów, usług i kapitału, a wreszcie z tworzeniem wspólnych rynków – które miały pozwolić na wykorzystanie potencjału gospodarczego poszczególnych państw przez ich specjalizację i wykorzystanie przewag komparatywnych i absolutnych, pozwalały na rozwijanie zdrowej, obustronnie korzystnej współpracy państw regionu. Jednak w miarę systematycznego rozbudowywania struktur Unii Europejskiej i poszerzania kompetencji jej organów (nawet bez uwzględnienia treści traktatów) obserwujemy proces przekształcania się organizacji międzynarodowej w byt o charakterze federacyjnym.

Dążenie do jedności i pogłębianie integracji wspólnoty europejskiej staje się z wolna celem samym w sobie, za to coraz mniejszą wagę przykłada się do zasadności i efektywności tego procesu. Zacieśnianie europejskich więzów odbywa się kosztem pluralizmu kulturowego oraz autonomii prawnej poszczególnych państw.

W ramach działalności Centrum Badań nad Integracją Europejską eksperci i akademicy wszystkich europejskich krajów będą pochylać się nad zagadnieniem integracji europejskiej, poszukując rozwiązań i opracowując koncepcje współpracy międzynarodowej odpowiadające w jak najwyższym stopniu interesom poszczególnych państw. Nadrzędnym celem przyświecającym pracom Centrum jest rozwój wspólnoty i cywilizacji europejskiej bez naruszania wolności i autonomii politycznej, z zachowaniem tożsamości narodów starego kontynentu, zgodnie z istotą dewizy in varietate concordia.

Pierwszym owocem badań, inaugurującym pracę Centrum, jest raport pt. „Pomiędzy Europą narodów a superpaństwem Doktrynalne. Prawne i ekonomiczne aspekty projektu „głębszej integracji” w Unii Europejskiej”, drugi z serii raportów Collegium Intermarium.