Pozycja i rola biegłego w polskim systemie prawnym

Pozycja biegłego w polskim procesie, zarówno cywilnym, jak i karnym, jest doskonałym świadectwem naszego przywiązania do klasycznej definicji prawdy w jej ujęciu wywodzącym się jeszcze z Metafizyki Arystotelesa, kształtowanej następnie przez św. Tomasza z Akwinu, a ujętej w czasach nam współczesnych przez prof. Stanisława Judyckiego w zdaniu: „Prawda jest cechą sądu, polegającą na zgodności pomiędzy treścią tego sądu a faktem, do którego treść ta się odnosi”.

LINK DO POBRANIA PUBLIKACJI

Instytucja biegłego, stanowiąca procesowe odwołanie do autorytetu zewnętrznego wobec stosunku procesowego, nadaje całemu poszukiwaniu rozstrzygnięcia sprawy cech poszukiwania prawdy materialnej, prawdy obiektywnej, w tym właśnie klasycznym tego słowa znaczeniu. Gotowość do przyjęcia opinii biegłego jako autorytatywnego rozstrzygnięcia w obszarze wiadomości specjalnych stanowi jednak groźną pułapkę. Łatwo może bowiem doprowadzić do uznania owego zewnętrznego głosu jako niekwestionowanego
źródła wiadomości, samoistnie kształtującego rozstrzygnięcie sprawy. Jeżeli bowiem opinia biegłego przyjmowana jest bezkrytycznie, jako
głos prawdy, sąd odarty zostaje z najważniejszego swego atrybutu – władzy niezawisłego i ostatecznego rozstrzygnięcia, gwarancji wszystkich innych praw i wolności obywatelskich.